insufficiency – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

insufficient adjective

  /ɪnsəˈfɪʃənt/
niewystarczający

insufficiently adverb

  • not sufficiently
niedostatecznie, niewystarczająco

insufficiency noun

  /ɪnsəˈfɪʃənsi/
  • the lack of sufficiency; a shortage or inadequacy
niedostateczność, niedostatek
Wiktionary Links