intransigent – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

intransigent adjective

  /ɪnˈtɹæn.sə.d͡ʒənt/ , /ɪnˈtɹæn.zə.d͡ʒənt/
  • unwilling to compromise or moderate a position, mad
 nieustępliwy, nieprzejednany

intransigent noun

  /ɪnˈtɹæn.sə.d͡ʒənt/ , /ɪnˈtɹæn.zə.d͡ʒənt/
  • intransigent person
 uparciuch

intransigence noun

  /ɪnˈtɹæn.sɪ.d͡ʒəns/
  • intransigence
 nieprzejednanie, nieustępliwość

intransigently adverb

  • in an intransigent manner
 nieprzejednanie, nieustępliwie
Wiktionary Links