🇬🇧 en pl 🇵🇱
knock verb
/nɑk/
,
/nɒk/
|
|
|---|---|
|
pukać, stukać, zapukać, zastukać |
knock noun
/nɑk/
,
/nɒk/
|
|
|---|---|
|
puknięcie, stuk, stuknięcie, stukot |
- knock out
- gubić trop, zgubić trop, kończyć, usypiać, uśpić, zakończyć, zasnąć, zasypiać, niszczyć, zniszczyć, powalać, powalić, zwalać z nóg, zwalić z nóg, wybijać, wybić
- knock on wood
- odpukać, odpukać w niemalowane drewno
- knock about
- pomiatać, pomieść, poniewierać, poobijać, sponiewierać, wytłuc
- knock-knock
- puk-puk
- knock down
- obalić, powalić, zbić, zwalić
- knock-kneed
- koślawy
- knock it off
- kończyć
- knock-on effect
- efekt domina
- knock around
- wałęsać się