🇬🇧 en pl 🇵🇱

mind noun

  /maɪnd/
  • The capability for rational thought.
 umysł, rozum, um

mindfulness noun

  /ˈmaɪn(d)fʊlnəs/
  • Inclination to be mindful or aware.
  • (Buddhism, psychology) Paying attention on purpose, in the present moment, and non-judgementally.
 uważność

mind verb

  /maɪnd/
  • (chiefly, in the imperative) To pay attention or heed to so as to obey; hence to obey; to make sure, to take care (that). [from 17th c.]
 mieć coś przeciwko

mindful adjective

  /ˈmaɪnd.fl̩/
  • aware (of something); attentive, heedful. [from 14th c.]
 pomny
change one's mind
rozmyślać, rozmyślić, zmienić zdanie
make up one's mind
decydować, zdecydować
out of sight, out of mind
co z oczu, to z serca, czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal
lose one's mind
oszaleć, postradać rozum, postradać zmysły, stracić rozum, tracić rozum
bring to mind
przypominać, przypomnieć
out of one's mind
niespełna rozumu, szalony, zwariowany, podenerwowany
bear in mind
mieć na uwadze, pamiętać, patrzeć, zważać, zważyć
don't mind if I do
chętnie
have in mind
mieć na myśli
Wiktionary Links