mind – English–Polski translations
🇬🇧 en pl 🇵🇱
mind noun
/maɪnd/
|
|
|---|---|
|
umysł, rozum, um |
mindfulness noun
/ˈmaɪn(d)fʊlnəs/
|
|
|---|---|
|
uważność |
mind verb
/maɪnd/
|
|
|---|---|
|
mieć coś przeciwko |
mindful adjective
/ˈmaɪnd.fl̩/
|
|
|---|---|
|
pomny |
- make up one's mind
- decydować, zdecydować
- change one's mind
- rozmyślać, rozmyślić, zmienić zdanie
- lose one's mind
- oszaleć, postradać rozum, postradać zmysły, stracić rozum, tracić rozum
- out of sight, out of mind
- co z oczu, to z serca, czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal
- bring to mind
- przypominać, przypomnieć
- out of one's mind
- niespełna rozumu, szalony, zwariowany, podenerwowany
- bear in mind
- mieć na uwadze, pamiętać, patrzeć, zważać, zważyć
- absence of mind
- roztargnienie
- don't mind if I do
- chętnie
Wiktionary Links
- English: mind