ordinance – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

ordination noun

  /ˌoːdəˈnæɪʃn̩/ , /ˌoːdɪˈnæɪʃn̩/ , /ˌɔɹdəˈneɪʃn̩/ , /ˌɔːdɪˈneɪʃn̩/
  • ceremony
 święcenia

ordinate verb

  /ˈɔː(ɹ)dɪneɪt/ , /ˈɔː(ɹ)dɪnət/
  • to align a series of objects
 równać, wyrównać
  • to ordain a priest or consecrate a bishop
 wyświęcić, święcić

ordinate noun

  /ˈɔː(ɹ)dɪneɪt/ , /ˈɔː(ɹ)dɪnət/
  • y coordinate; second of two coordinates
  • vertical axis
 rzędna

ordinal noun

  /ˈoː.dɪ.nəl/ , /ˈɔɹ.dɪ.nəl/ , /ˈɔː.dɪ.nəl/
  • ordinal number
 liczebnik porządkowy

ordinal

porządkowy

ordinal adjective

  /ˈoː.dɪ.nəl/ , /ˈɔɹ.dɪ.nəl/ , /ˈɔː.dɪ.nəl/
  • taxonomy: of or relating to orders
 rząd

ordinance noun

  /ˈoɹdnəns/ , /ˈoɹdɪnəns/ , /ˈɔːdnəns/ , /ˈɔːdɪnəns/
  • a religious practice or ritual prescribed by the church
  • edict, decree, order
 ordynacja
  • a local law or regulation
 ordynacja, rozporządzenie, zarządzenie
Wiktionary Links