przywilej – English–Polski translations

🇵🇱 pl en 🇬🇧

przywilej noun

  /pʃɨˈvʲilɛj/
  • (książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;
 privilege, charter
przywilej korzyści
advantage rule
przywilej Piotrowy
Petrine privilege
przywilej wątpliwości na korzyść oskarżonego
benefit of the doubt
Wiktionary Links