reticent – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

reticent adjective

  /ˈɹɛtɪsənt/
  • reserved
 dyskretny, małomówny
  • hesitant, reluctant
 niechętny

reticence noun

  /-ɾə-/ , /ˈɹɛtəs(ə)ns/ , /ˈɹɛtɪs(ə)ns/
  • avoidance of saying or reluctance to say too much
 dyskrecja, małomówność
  • silent and reserved nature
 małomówność
  • hesitancy or reluctance
 niechęć, wahanie
  • discretion or restraint in the use of something
 powściągliwość
Wiktionary Links