rygiel – English–Polski translations

🇵🇱 pl en 🇬🇧

rygiel noun

  • (technologia, technika, techniczny) rodzaj mechanizmu zamykającego, metalowy pręt lub sztabka wsuwane do odpowiedniego otworu lub skobla
 bolt
  • (budownictwo) pręt konstrukcyjny poziomy albo pochyły, który łączy słupy drewnianego szkieletu budowlanego lub belka dzieląca szkielet ściany na mniejsze części czy też wydzielająca w niej otwory okienne albo drzwiowe
 nog nogg, nogging, nogging-piece
Wiktionary Links