talkative – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

talkative adjective

  /ˈtɑ-/<a:cot-caught> , /ˈtɔ.kə.ɾɪv/ , /ˈtɔː.kə.tɪv/
  • tending to talk or speak freely or often
 gadatliwy, rozmowny
  • speaking openly and honestly, neglecting privacy and consequences
 otwarty

talk noun

  /taːk/ , /toːk/ , /tɑk/ , /tɒk/ , /tɔk/ , /tɔʊ̯k/ , /tɔːk/ , [tʰoːk] , [tʰäk] , [tʰɑk]
rozmowa, konwersacja, negocjacja
  • major topic of social discussion
 temat

talk verb

  /taːk/ , /toːk/ , /tɑk/ , /tɒk/ , /tɔk/ , /tɔʊ̯k/ , /tɔːk/ , [tʰoːk] , [tʰäk] , [tʰɑk]
  • to communicate by speech
 rozmawiać, mówić, porozmawiać

talkativeness noun

  • the state of being talkative
 gadatliwość, rozmowność

talkatively adverb

  • in a talkative manner
 gadatliwie, rozmownie

talking

mówienie
Wiktionary Links