weksel – English–Polski translations

🇵🇱 pl en 🇬🇧

weksel noun

  /ˈvɛksɛl/
  • (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym dłużnik zobowiązuje się zwrócić wierzycielowi określoną sumę pieniędzy w określonym czasie;
 bill of exchange
weksel własny
promissory note
weksel trasowany
bill of exchange
weksel z akceptem
banker's acceptance
Wiktionary Links