eminence – English–Русский translations

🇬🇧 en ru 🇷🇺

eminence noun

  /ˈɛmɪnəns/
  • an elevated land area or a hill
возвышенность

eminent adjective

  /ˈɛmɪnənt/
  • of a person: distinguished, noteworthy
ви́дный, выдаю́щийся, имени́тый
  • remarkable, great
выдаю́щийся, знамени́тый

eminently adverb

  /ˈɛmɪnəntli/
  • in an eminent manner
  • to a great degree
в высшей степени

Eminence

высокопреосвященство
Wiktionary Links