fine
noun
/faɪn/
|
- payment for breaking the law
|
штраф,
взыска́ние,
пе́ня
|
finely
adverb
/ˈfaɪnli/
|
- in a manner to produce a fine result
|
ме́лко
|
fine
verb
/faɪn/
|
- to issue a fine as punishment
|
оштрафова́ть,
штрафова́ть
|
fine
adjective
/ˈfaɪ̯n/
,
/ˈfaːn/
,
/ˈfɑɪ̯n/
|
|
|
великоле́пный,
высокока́чественный,
изя́щный,
краси́вый,
ми́лый,
отли́чный
|
- being acceptable, adequate, passable, or satisfactory
|
го́дный,
удовлетвори́тельный
|
- made up of particularly small pieces
|
ме́лкий,
то́нкий
|
- made of slender or thin filaments
|
то́нкий
|
fine
adverb
/ˈfaɪ̯n/
,
/ˈfaːn/
,
/ˈfɑɪ̯n/
|
|
|
отли́чно,
прекра́сно,
хорошо́
|
fineness
noun
|
- ratio in a precious metal
|
про́ба
|