epoka – Español–Polski translations

🇵🇱 pl es 🇪🇸

epoka noun

  /ɛˈpɔka/
  • (geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;
  • zamknięty w określonych ramach czasowych fragment procesu rozwojowego sztuki (kultury)
 época
epoka kamienia
Edad de Piedra
epoka lodowcowa
edad de hielo
epoka brązu
Edad del Bronce, Edad de Bronce
epoka żelaza
Edad del Hierro
Wiktionary Links