stapel
noun
|
- 1. een gestructureerde hoop spullen
|
monceau,
tas,
pile
|
- 3. een houten stokje ingeklemd tussen het boven- en onderblad van de klankkast van een snaarinstrument
|
âme
|
- 2. de tijdelijke constructie waarop een in aanbouw of reparatie zijnd schip rust
|
tin
|