biel
noun
/bʲjɛl/
|
|
|
blancheur,
blanc,
blanchitude,
blanchité
|
- biały pigment (barwnik) używany do wyrobu farb
- biały ubiór
|
blanc
|
biel
noun
/bʲjɛl/
|
- (botanika, botaniczny) zewnętrzna warstwa drewna w pniach i gałęziach, zawierająca żywe komórki i przewodząca wodę;
|
aubier
|