falla
verb
faller, föll, fallit
|
- okontrollerat röra sig mot en himlakropps yta; okontrollerat röra sig i ett gravitationsfält
|
ketin
|
fälla
verb
fäller, fällde, fällt
|
- få att falla genom att använda fysisk kraft
- låta falla t.ex. genom att avlägsna stödet
|
avetin
|