bell – Deutsch–English translations

🇬🇧 en de 🇩🇪

bell noun

  /bɛl/
  • percussive instrument
Glocke, Schelle
  • signal at a school
Glocke, Klingel, Schelle, Pausenglocke, Schulglocke
  • an instrument situated on a bicycle's handlebar
Glocke, Klingel, Fahrradglocke, Fahrradklingel
  • informal: telephone call
Anruf, Telefonanruf, Telefonat
  • sounding of a bell as a signal
Glocke, Gong, Klingel

belle noun

  /bɛl/
  • beautiful woman
Schöne, Schönheit

bells noun

  /bɛlz/
  • the strokes on ship's bells
Glas

🇩🇪 de en 🇬🇧

bellen verb

belle, bellte, habe gebellt   /ˈbɛlən/
  • die für Hunde typischen stimmhaften Töne von sich geben
bark, yelp
  • metaphorisch, absprechend: kurze, wütige Befehle ausstoßen
  • umgangssprachlich: laut husten
bark
Wiktionary Links