warrant – Deutsch–English translations
🇬🇧 en de 🇩🇪
warrant noun
/ˈwɑɹənt/
,
/ˈwɒɹənt/
,
/ˈwɔɹənt/
|
|
|---|---|
|
Befehl, Haftbefehl, Steckbrief, richterliche Anordnung |
|
Befugnis, Vollmacht |
|
Beschützer |
|
Garantie, Garantieerklärung, Nachweis |
|
Optionsschein, Optionszertifikat |
|
Vollmacht |
warrant verb
/ˈwɑɹənt/
,
/ˈwɒɹənt/
,
/ˈwɔɹənt/
|
|
|---|---|
|
garantieren |
warranted adjective |
|
|---|---|
|
berechtigt, echt, garantiert, gewährleistet, unter Garantie |
- arrest warrant
- Haftbefehl
- search warrant
- Durchsuchungsbefehl
- warrant of payment
- Mahnbescheid, Zahlungsbefehl
- warrant of attorney
- können
- sign one's death warrant
- sein eigenes Todesurteil unterschreiben, sein eigenes Todesurteil unterzeichnen
- death warrant
- Hinrichtungsbefehl, Todesurteil
- chief warrant officer
- Oberstabsfeldwebel
- warrant of arrest
- Haftbefehl
- warrant officer
- Fähnrich
🇩🇪 de en 🇬🇧
Warrant noun {m}
Warrant, Warrants
/vaˈʁant/
,
/ˈvɔʁənt/
|
|
|---|---|
|
warrant |