binden – Deutsch–Nederlands translations

🇳🇱 nl de 🇩🇪

binden verb

  • 1. vastmaken (evt. figuurlijk)
binden, fesseln

🇩🇪 de nl 🇳🇱

Binde noun {f}

Binde, Binden   /ˈbɪndə/
  • schmaler gewebter oder geschnittener Stoffstreifen
bandage
  • veraltet: Krawatte
das

binden verb

binde, band, habe gebunden   /ˈbɪndn̩/
  • transitiv: durch ein Band zusammenhalten
strikken
Wiktionary Links