epoka – Deutsch–Polski translations

🇵🇱 pl de 🇩🇪

epoka noun

  /ɛˈpɔka/
  • (geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;
 Epoche, Zeitalter
  • zamknięty w określonych ramach czasowych fragment procesu rozwojowego sztuki (kultury)
 Zeit, Epoche
epoka kamienia
Steinzeit
epoka lodowcowa
Eiszeit
epoka brązu
Bronzezeit
epoka żelaza
Eisenzeit
epoka lodowa
Eiszeit
epoka kamienna
Steinzeit
młodsza epoka kamienia
Jungsteinzeit
starsza epoka kamienia
Altsteinzeit
Epoka Trzech Królestw
Zeit der Drei Reiche
Wiktionary Links