język – Deutsch–Polski translations

🇵🇱 pl de 🇩🇪

język noun

  /ˈjɛ̃w̃zɨk/
  • (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
  • (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
 Sprache, Zunge
  • (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
 Zunge, Sprache
  • część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie
 Sprache
  • (obuwnictwo, obuwniczy) część buta osłaniająca stopę pod sznurówką
 Zunge

jeżyk

Bürste
język ojczysty
Muttersprache, Erstsprache
język standardowy
Standardsprache, Einheitssprache, Hochsprache, Literatursprache, Schriftsprache
język literacki
Literatursprache, Schriftsprache
język programowania
Programmiersprache
język obcy
Fremdsprache
język migowy
Gebärdensprache, Zeichensprache
język urzędowy
Amtssprache
ciągnąć za język
ausfragen, aushorchen
język pidżynowy
Pidgin, Pidginsprache
Wiktionary Links