akcent – English–Polski translations

🇵🇱 pl en 🇬🇧

akcent noun

  /ˈakt͡sɛ̃nt/
  • (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;
accent, stress
  • (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wyraźniejsze, silniejsze podkreślenie jakiegoś dźwięku lub współbrzmienia;
  • (językoznawstwo, językoznawczy) specyficzny sposób wymawiania słów, często w połączeniu z charakterystyczną intonacją zdaniową
accent
  • (termin typograficzny) znak diakrytyczny oznaczający m.in. akcent (1.1)
accent, stress mark
  • (sztuka) (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) element kompozycyjny wyróżniający się (kolorem, fakturą, kształtem) z tła całości
element, feature
  • (przenośnie, przenośnia) szczegół wyróżniający się z otoczenia
note
Wiktionary Links