element – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

element noun

  /ˈɛləmənt/ , /ˈɛlɪmənt/
  • chemistry: simplest chemical substance
  • simplest or essential part or principle of anything
pierwiastek, element
  • set theory: object in a set
element, pierwiastek
  • alchemy: one of the four basic building blocks
żywioł, pierwiastek
  • something small
odrobina, pierwiastek
  • place or state of being that a person or object is best suited to
  • law: component of a cause of action
  • atmospheric forces
  • computing: conceptual object in a markup language
  • group of people with a common characteristic
pierwiastek

elemental noun

  /(ˌ)ɛləˈmɛntəl/
  • fantastic creature
żywiołak

🇵🇱 pl en 🇬🇧

element noun

  /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/
  • część składowa pewnej całości, struktury
element, part
  • (matematyka, matematyczny) obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy
  • (filozofia, filozoficzny) w filozofii starożytnej jeden z podstawowych składników znanego świata (ziemia, woda, ogień lub powietrze)
  • (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) niepochlebne określenie grupy społecznej lub jej przedstawiciela
element
Wiktionary Links