argument – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

argument noun

  /-ɡju-/ , /-ɡjə-/ , /ˈɑɹɡjʊmənt/ , /ˈɑːɡjʊmənt/
  • variable that is being passed to a function
  • independent variable
 argument
  • fact or statement used to support a proposition; a reason
 argument, racja, dowód, powód, uzasadnienie
kłótnia, sprzeczka, batalia
  • process of reasoning
 argumentacja

argumentative adjective

  /ˌɑɹɡjəˈmɛn(t)ətɪv/ , /ˌɑːɡjʊmɛnˈteɪtɪv/ , /ˌɑːɡjʊˈmɛntətɪv/ , [-ɾɪv]
  • prone to argue or dispute
 kłótliwy, sporny, swarliwy

argumentation noun

  /ˌɑɹɡju-/ , /ˌɑɹɡjəmənˈteɪʃən/ , /ˌɑɹɡjəmɛnˈteɪʃən/ , /ˌɑːɡjəmənˈteɪʃən/ , /ˌɑːɡjəmɛnˈteɪʃən/ , /ˌɑːɡjʊ-/
  • reasoning
 argumentacja

argumentativeness noun

  • the state of being argumentative
 kłótliwość
circular argument
błędne koło
have an argument
sprzeczać się

🇵🇱 pl en 🇬🇧

argument noun

  /arˈɡũmɛ̃nt/
  • fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;
 argument, point
  • (matematyka, matematyczny) zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik
  • (informatyka, informatyczny) wartość podawana danej funkcji
  • (matematyka, matematyczny) miara kąta skierowanego między osią rzeczywistą a wektorem reprezentującym liczbę zespoloną na płaszczyźnie zespolonej
 argument
argument równi pochyłej
slippery slope
Wiktionary Links