🇬🇧 en pl 🇵🇱

bracket noun

  /ˈbɹækɪt/
  • Any of the characters “(”, “)”, “[”, “]”, “{”, “}”, “⟨”, “⟩”, “<”, “>”, or the like, used in pairs to enclose parenthetic remarks, sections of mathematical expressions, etc.
 nawias

bracketing

bracketing

🇵🇱 pl en 🇬🇧

bracketing noun

  • (fotografia) technika polegająca na fotografowaniu tego samego kadru z lekko zmienionymi parametrami ekspozycji – od niedoświetlenia do prześwietlenia, czasem także z różną ostrością lub balansem bieli
 bracketing
Wiktionary Links