imperative – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

imperative adjective

  /ɪmˈpeɹ.ə.tɪv/ , /ɪmˈpɛɹ.ə.tɪv/ , [ɪmˈpeɹ.ə.ɾɪv] , [ɪmˈpɛɹ.ə.ɾɪv]
  • grammar: of, or relating to the imperative mood
 rozkazujący, tryb rozkazujący
  • essential
 arcyważny

imperative noun

  /ɪmˈpeɹ.ə.tɪv/ , /ɪmˈpɛɹ.ə.tɪv/ , [ɪmˈpeɹ.ə.ɾɪv] , [ɪmˈpɛɹ.ə.ɾɪv]
  • verb in imperative
 imperativus, imperatiwus, rozkaźnik

imperatively

bezwarunkowo

imperator

imperator
imperative mood
tryb rozkazujący, imperativus, imperatiwus, rozkaźnik
Wiktionary Links