imperator – English–Polski translations

🇵🇱 pl en 🇬🇧

imperator noun

  /ˌĩmpɛˈratɔr/
  • (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy
 emperor, imperator
Bóg Imperator
God Emperor

🇬🇧 en pl 🇵🇱

imperatively

bezwarunkowo

imperative adjective

  /ɪmˈpeɹ.ə.tɪv/ , /ɪmˈpɛɹ.ə.tɪv/ , [ɪmˈpeɹ.ə.ɾɪv] , [ɪmˈpɛɹ.ə.ɾɪv]
  • grammar: of, or relating to the imperative mood
 rozkazujący, tryb rozkazujący
  • essential
 arcyważny

imperative noun

  /ɪmˈpeɹ.ə.tɪv/ , /ɪmˈpɛɹ.ə.tɪv/ , [ɪmˈpeɹ.ə.ɾɪv] , [ɪmˈpɛɹ.ə.ɾɪv]
  • verb in imperative
 imperativus, imperatiwus, rozkaźnik

imperator

imperator
Wiktionary Links