instrument – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

instrument noun

  /ˈɪnstɹəmənt/ , /ˈɪnstɹʊmənt/
  • musical device
  • legal document
 instrument
  • tool
 instrument, przyrząd, narzędzie, przybór
  • measuring device
 przyrząd, urządzenie
  • person used as a mere tool
 narzędzie

instrumental adjective

  /ɪnstɹəˈmɛntəl/ , /ɪnstɹʊˈmɛntəl/
  • of musical instrument
  • acting as an instrument; serving as a means; contributing to promote; conductive; helpful; serviceable; essential or central.
 instrumentalny
  • pertaining to the instrumental case
 narzędnikowy, instrumentalny

instrumentalism noun

  • view in the philosophy of science
 instrumentalizm

instrumentation

oprzyrządowanie

instrumentally

instrumentalnie

instrumentality noun

  /ˌɪnstɹʊmɛnˈtælɪti/
  • something that is instrumental; an instrument
 instrument
  • quality or condition of being instrumental
 pomoc
musical instrument
instrument muzyczny
wind instrument
instrument dęty
stringed instrument
instrument strunowy
financial instrument
instrument finansowy
percussion instrument
instrument perkusyjny
woodwind instrument
instrument dęty drewniany
brass instrument
instrument dęty blaszany, blacha
negotiable instrument
dokument zbywalny
blunt instrument
tępe narzędzie

🇵🇱 pl en 🇬🇧

instrument noun

  /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/
  • (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
  • (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
  • (technologia, technika, techniczny) narzędzie
  • (technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy;
  • (przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu
 instrument
instrument muzyczny
musical instrument, instrument
instrument pochodny
derivative
instrument dęty
wind instrument
instrument finansowy
financial instrument
instrument smyczkowy
bowed string instrument
instrument dęty blaszany
brass
instrument drewniany
reed
instrument perkusyjny
percussion instrument
instrument dęty drewniany
woodwind
Wiktionary Links