izafet – Polski–Türkçe translations

🇵🇱 pl tr 🇹🇷

izafet noun

  • (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) konstrukcja składniowa, występująca m.in. w językach semickich, irańskich i turkijskich, w której jeden rzeczownik określany jest przez inny rzeczownik bądź rzadziej – przez przymiotnik; jej odpowiednikiem w języku polskim jest zwykle rzeczownik z przydawką dopełniaczową lub rzeczownik z przydawką przymiotną
izafet, tamlama

🇹🇷 tr pl 🇵🇱

izafet

izafet
Wiktionary Links