high – Deutsch–English translations
🇬🇧 en de 🇩🇪
high adjective
/haɪ/
,
[haɪ̯]
|
|
|---|---|
|
hoch, Hoch- |
|
hoch |
|
hoch, hell |
|
high, auf Droge, berauscht, dicht, drauf, knatter |
|
angegangen |
Highness noun |
|
|---|---|
|
Hoheit |
highness noun
/ˈhaɪnəs/
|
|
|---|---|
|
Hoheit |
- high tide
- Flut, Hochwasser
- High German
- hochdeutsch, (die) Hochdeutschen, Hochdeutsch, Standarddeutsch, Standardhochdeutsch
- high-pitched
- hoch
- Old High German
- althochdeutsch, Althochdeutsch
- high street
- Hauptstraße
- high-class
- gehoben
- high jump
- Hochsprung
- Middle High German
- mittelhochdeutsch, Mittelhochdeutsch
- high-rise
- Hochhaus, Hochbau
🇩🇪 de en 🇬🇧
high adjective
/haɪ̯/
|
|
|---|---|
|
high |